Begin deze week heb ik mezelf een nieuwe 35mm lens cadeau geven. Zoals met zoveel dingen heb ik moeite om mezelf dingen te gunnen. Dingen die mijn business zullen verbeteren en dingen waar ik plezier uithaal.

Maar 10 minuten na het uitpakken en het zien van deze foto’s was dat hele gevoel verdwenen. Ik snap echt helemaal waarom iedereen zegt dat een 35mm lens echt DE lens is die niet mag ontbreken.

Normaal maakt Vanhulley boxershorts van oude overhemden en rest textiel. Nu is het een bruisende hub van tijdelijke vrijwilligers die mondkapjes en schorten maken voor de industrieën, die daar door Corona crisis een nijpend tekort aan hebben.

“Ik wilde al direct mondkapjes gaan maken”, zegt Jolijn Creutzberg oprichtster van Vanhulley, een werkervaringsplek is voor vrouwen met een afstand tot de arbeidsmarkt. “Maar het bleek dat het best lastig is om goede mondkapjes te maken voor de zorg. Dat zou alleen maar voor schijnzekerheid zorgen.”

Lees verder op Impact Less

You are a Badass staat al jaren bij mij in de kast. Ik kreeg hem van een vriendin in 2016, en ik begon er gelijk heel enthousiast aan. Al snel legde ik hem weg. Ik vond het maar een raar boek.

Een jaar later probeerde ik het nog een keer. Deze keer kwam ik tot de helft. Daarna belandde het boek drie jaar lang, half gelezen, in de kast. Weer kon ik er niets mee.

Nu heb ik hem eindelijk uit en vind ik het fantastisch. Waarom? Het boek richt zich heel erg op mindset, manifesteren en gewoon voor 100% geloven in jezelf, je eigen kracht en dat je alles kan wat je maar wil. Iets wat ik in die tijd echt niet kon en geloven in mezelf was zo’n ver van mijn bed show dat ik niet eens meer wist waar ik was.

De burn-out waar ik in 2018 een diagnose van kreeg was een long time coming. De depressie die erbij hoorde idem dito. Hij begon waarschijnlijk eind 2016, als het al niet eerder was. Mijn mindset was zo fucked dat ik niet eens wist dat je iets aan je eigen gedachten kon doen. Mijn idee van het leven was dat alles een ontzettende struggle was, dat het bij mij hoorde en dat ik blijkbaar gewoon niet gelukkig mocht zijn. Daarom nam ik maar genoegen met elke korrel schijngeluk die ik kreeg.

Het is daarom ook niet gek dat ik voor die schop onder mijn kont die Jen Sincero in You are a Badass geeft, gewoon echt niet open stond. Ik zat in zo’n diep donker zwart gat dat ik het boek las met een ‘yeah right’ houding. Dat werkt natuurlijk helemaal niet, met manifesteren en geloven in jezelf.

Nu vind ik manifesteren nog steeds niet makkelijk, maar geloof er wel in. Ik heb het gedaan, ik weet dat het kan en ik weet dat IK het kan. Ik weet wat ik waard ben, maar ik geloof nog niet altijd voor de volle 100% erin. Dit boek gaf net even het laatste duwtje.

Het boek is er dan ook echt één die ik binnenkort nog een keer ga lezen, voor al die stukken die ik in 2017 las, en waar ik toen nog niets mee kon. Want ik geloof ondertussen echt wel een beetje in mijn eigen badass-ery.

Dat ik van interviewen hou is geen geheim. En eigenlijk vind ik alle interviews die ik doe super leuk. Maar er zijn een paar die voor mij heel bijzonder waren en die wil ik vandaag graag met je delen.

Tweedehandskleding, rechtvaardig voor mens en klimaat

Duurzame kleding, saai? Niet als het aan Julia Visser ligt. In haar hippe winkel, Regverdig, in Leeuwarden verkoopt ze tweehandskleding voor een fijn prijsje. “Er komen dagelijks mensen in de winkel die zeggen: ‘oh ik had niet door dat dit tweedehands is.’”

Duurzaamheid zat er altijd al wel een beetje in bij Julia. Vroeger struinde ze al vaak de kringloop door op zoek naar mooie dingen te vinden. “Ik had een bijbaan in de kringloopwinkel en later, toen ik in Engeland woonde, ook in de Engelse variant daarvan: een charity shop”, zegt ze. “Toen viel het me op hoeveel mooie dingen mensen afdanken. Dingen die gewoon prima nog een tweede leven kunnen krijgen.”

Lees verder op Impact Less

Saraï Pannekoek helpt vrouwen hun relatie met voeding te verbeteren

Vrouwen helpen met het verbeteren van hun relatie met eten, om zo beter voor zichzelf en hun omgeving te kunnen zorgen. Dat is Saraï Pannekoek’s missie. “Het creëren van een duurzamere, betere wereld begint bij de jeugd en dat begint weer bij de ouders.”

Bij Saraï begon het ook bij haar ouders. “Mijn moeder is Molukse en mijn vader een Zeeuw. Dus we waren best zuinig bij ons thuis. Als er iets stuk was, dan werd er altijd eerst gekeken of we het konden maken. Er werd bijna niks verspild bij ons thuis. Nu noemen we dat duurzaam, maar het is bij mij echt met de paplepel ingegoten.” Dat is tot op de dag van vandaag ook een thema in Saraï’s leven. “Ik houd bijvoorbeeld ook helemaal niet van winkelen. Als ik iets moet kopen dan kan ik daar rustig twee tot drie weken over nadenken voordat ik het dan toch maar ga kopen. Het is voor mij ook heel belangrijk dat alle spullen een betekenis en een verhaal hebben. Ik zal dus ook niet zomaar wat kopen.”

Lees verder op Impact Less

Echte duurzaamheid is meer uit je eigen kledingkast halen

Hoeveel kledingstukken heb jij in je kast? En hoeveel gebruik je daar écht van? Waarschijnlijk gebruik je, zoals de meeste mensen, maar een fractie van de kleding die je hebt. Zonde, vindt Marije Douma. Op Instagram posts ze onder @marije_sustainablecollective tips over het combineren van kleding, hoe je duurzame, leuke items shopt en hoe je zoveel mogelijk uit je eigen kledingkast haalt. ”Ik wil mensen laten zien dat ze niet steeds meer nieuwe spullen nodig hebben”, aldus Marije

Recent is Marije begonnen om mensen een-op-een te begeleiden om zoveel mogelijk uit hun kledingkast te halen en het echt definiëren van hun eigen stijl. Zo shop je veel bewuster, maak je goede keuzes en voorkom je dat je een kledingkast vol hebt met dingen die je nooit draagt. Dat wilde ik zelf ook wel eens uitproberen, want ook ik had een dikke kledingkast waar maar tien items regelmatig in de wasmand lagen.

Lees verder op Impact Less

“Hoe heet de serie?” vroeg mijn fotocoach.

“Pasta”, zei ik. Want hoe moet je een serie over pasta koken anders noemen?

De opdracht was om een verhalende serie maken. In corona tijd gebeurt er alleen niet zo heel veel. Daarom legde ik het koken vast. Iets wat eigenlijk, achteraf gezien, ook heel goed bij mij als fotogaaf past en wat ik leuk vind om te doen: alledaagse dingen vastleggen, want daarin zitten de bijzondere momenten.

Ik heb het gevoel dat er een druk op fotoshoots ligt: beste kleren aan, allemaal lachen. Dat is blijkbaar niet mijn ding. De eerste keer dat ik me dat besefte was jaren geleden toen het fotografieboek van Elsie Larson & Emma Chapman uitkwam. Daarin stond een foto van hun nichtje, huilend. Dat niet meteen de foto’s waar je aan denkt als je foto’s laat maken, maar wel de foto’s waar je later misschien mooie herinneringen aan hebt.

Later toen ik voor Marie van Fearless & Framed werkte werd dat alleen maar duidelijker. Gewoon de alledaagse dingen, ontbijt met elkaar, het koken, kinderen die spelen, dat vastleggen, daar zit voor mij het mooie van fotografie.

Want het perfect is gewoon heel erg saai.

Daarom heb ik foto’s gemaakt toen mijn vriend aan het koken was. De keuken is een zooitje, het eten is niet fotogeniek, het licht is niet perfect, en zo kan ik nog veel meer opnoemen. Maar het laat wel een belangrijk onderdeel van ons leven zien. Iets wat er over een aantal jaar weer helemaal anders kan kan zien.

Als je wil beginnen met e-mailmarketing is het soms moeilijk om door de bomen het bos te blijven zien. Zoveel tools, zoveel mogelijkheden, en zoveel verschillende prijzen. Wat moet je kiezen?

Er zijn een aantal dingen waar je rekening mee moet houden in je keuze. Bijvoorbeeld de automatiseringsopties, CRM opties, maar ook de prijs en de inschrijfformulieren kunnen meespelen in je keuze.

Daarom is het belangrijk dat je eerst weet wat je wil bereiken met e-mailmarketing. Zodra je dat kan je een tool kiezen.

Om dat makkelijk te maken voor je heb ik een pagina gemaakt waar ik MailchimpConvertkit en Mailblue/ActiveCampaign voor je vergelijk.

Die kun je hier vinden.

Sinds eind februari schrijf ik elke ochtend drie pagina’s in mijn journal. Wat maakt dat een verschil! 

Ik voelde me uitgeblust, niet creatief, ik vond schrijven gewoon stom en ik wist het gewoon allemaal niet meer. Zo zat ik er ongeveer bij net voordat Corona begon. En Corona heeft er niet veel goeds aan gedaan. 

Ik stond letterlijk even stil. Maar dankzij de ochtend pagina’s, de drie morning pages van Julia Cameron, bleef ik toch in beweging. In het begin ging het stroef, wist ik niet waar ik over moest schrijven. Maar het gaat niet alleen steeds makkelijker, het heeft ook een positieve invloed op, tja, alles. 

Ik ben begonnen aan een blog challenge van 6 weken, lanceerde een nieuwe dienst en kreeg veel meer connectie met andere ondernemers en de meiden op kantoor. Allemaal doordat ik de morning pages begon te doen. 

Voor mij is het meer dan een opwarmoefening waar ik mijn schrijfbrein activeer. Ik denk het beste als ik schrijf. Als ik vastzit kan ik het beste dingen op papier zetten om helderheid te krijgen. Niet in een pro en con lijstje, maar gewoon achter elkaar doorpennen. 

Heel lang gunde ik mezelf daar de tijd niet voor. Dus ging de creativiteit op slot, reageerde ik op alles met ‘weet niet’ en had ik gewoon nergens meer zin in. Sinds ik weer ben gaan schrijven (en soms is het echt niets anders dan ‘zeuren’ op de pagina), weet ik weer beter wat ik wil, meer welke kant ik op wil en lukt het me weer om dingen echt aan te pakken. 

Beste 30 minuten van de dag!

Je wil beginnen met e-mailmarketing, maar je hebt gewoon geen idee waar je moet beginnen. Of welke tool je moet kiezen.

Om je te helpen heb ik een e-boek gemaakt met de vijf eerste stappen om te beginnen met e-mailmarketing. Gratis!

Je kunt hem hier downloaden:

Maar voor je kan beginnen met e-mailmarkering moet je ook een tool kiezen. Want die e-mails versturen zichzelf niet. Of nou ja, met de juiste tool juist wél. Om je op weg te helpen heb ik Mailchimp, Convertkit en Mailblue/ActiveCampaign met elkaar vergeleken voor je.

Heel veel succes met het beginnen met e-mailmarketing. En als je er niet uitkomt, mag je een gratis 15 minuten sparsessie in plannen, dan denk ik even met je mee.

Soms heb je van die momenten dat je niet meer je leven leidt. Dat je niet meer het idee hebt dat jij ergens controle over hebt. Alsof iemand anders letterlijke de touwtjes in handen heeft.

Ik denk dat veel mensen zich nu zo voelen in deze crisis.

Sinds maart mag er niet zoveel. Er kon zoveel niet. Iedereen zat thuis en er zat geen einddatum aan.

Ik heb dat gevoel, wat we allemaal kennen, geprobeerd te vangen in een beeld. Omdat we allemaal wel eens het gevoel hebben dat we zelf de touwtjes weer in handen willen nemen.

Voor Corona besloot ik dat ik eindelijk eens wat wilde doen met fotografie. Na een paar weken wikken en wegen stuurde ik op een dapper moment de vraag in de Groningen #workmode app of ik een aantal meiden op de foto mocht zetten. Daar werd echt fantastisch op gereageerd. En toen kwam Corona.

Afgelopen week had ik dan toch de eerste fotoshoot met illustrator Sanne-Marie, buiten, op afstand in de zon. En het was geweldig om eindelijk weer eens een shoot te doen.

Sanne-Marie had een paar mooie foto’s nodig voor bij een interview. Maar die had ze niet. Op de foto gaan gewoon (nog) niet haar ding is. Daarom gingen we zaterdag heerlijk wandelen in een natuur stukje samen met een vriendin van haar en stopte we ook om wat foto’s te maken.

Dankjewel Sanne-Marie dat ik foto’s van je mocht maken!